Dood

“Bent u bang voor de dood?”
“Nee. Want als je dood bent is er niks. En voor niks hoef je niet bang te zijn. Dat is namelijk niks.
Je bent terug bij vóór je geboren werd. Toen was er ook niks.
En was dat nou zo’n vreselijke tijd?!?”

Dit soort vragen krijg je wanneer je 82 bent… En dit soort antwoorden geef je als je Harry Mulisch heet.

Harry Mulisch, gisteren te gast bij Nova College Tour.

Man/vrouw

“Vind ik eindelijk een man in bed… Is ie dood!”

Vakantieconversatie


“Where have you been in Turkey?”
“In Hughbrztvjozbah.”
“??”
“Close to Brrbagmhadjibcup.”
“???”
“On the way to Haisjvrouplurestai.”
“Aha!!”

Humor - maakt meer kapot dan je... (2)

Niet eens als humor bedoeld. Verpakking van bakkerij in Griekenland. 2009.

Carnaval in Osdorp

‘Dat was in ieder geval weer eens heel iets anders…’ Gauw startte de dj het vertrouwde werk van Arie Ribbens en Peter Beense. Iets anders was leuk, maar het moest niet te lang duren. Gelukkig begaf het publiek zich, biertje in de hand, weer vlug richting dansvloer.
De artiest die verantwoordelijk was voor het heel andere spoedde zich naar de kleedkamer.
‘Hoe ging het?’ Een jongeman met Brabants accent en stekeltjeskapsel wilde het graag weten.
Hij was de volgende kandidaat op de feestavond van de Ossenknarren. Na de Geuzenkneuzen uit Geuzenveld de oudste carnavalsvereniging van Amsterdam.
‘Och, het ging wel…’ Zonder zich om de knoopjes te bekommeren rukte hij zich het synthetisch satijnen overhemd van het lijf.
‘Hoe was de zaal?’ De Brabander wierp een begerige blik op het overhemd dat achteloos in een hoek was gesmeten.
Zelf droeg hij een witte coltrui met bordeaux-rood colbert.
‘Ik weet niet… Ik kreeg niet echt contact’.
Olé olé olé! schreeuwde de dj alsof hij in een stadion was.
‘En dan nu; helemaal uit Brabant…’
‘Oh, ik moet nog even een plas… Ik heb nog nooit in Amsterdam gestaan!’
De artiest die heel anders was kreeg een stapel cd’s in zijn handen gedrukt. Gesigneerd door Lenie Gerrits. ‘Lekker feesten in de Ossenstal’, las hij.

‘Lenie! Lenie! Lenie!’ scandeerde het publiek onder aanvoering van de dj. ‘Dames, maak je borst maar nat want nu komt er een artiest die je zachte G-plek wel weet te beroeren! Lenie Gerrits!!’
Maar Lenie kwam niet.
‘Ons Lenie is altijd gespannen voor een show’ zei een vrouw in de kleedkamer. Ze zou zowel zijn zus, zijn vriendin als zijn moeder kunnen zijn. ‘Helemaal nu we in de hoofdstad zijn!’

Ja ja. De artiest die heel anders was begreep het maar al te goed. Hij had zelf aan den lijve ondervonden hoe kritisch het publiek daar is. Kwam het door een aangeboren Goede Smaak of doordat iedere artiest zó graag in Amsterdam wilde staan, dat het publiek er door verwend was… hij wist het niet. Maar voor Lenie stond er veel op het spel. Dát begreep hij wel. Die stapel cd’s moest worden verkocht.

‘Lenie! Lenie! We hebben de L, we hebben de E, we hebben de N, we hebben een I…’
De creativiteit van de dj kende geen grenzen.
Maar hij had het gezien.
‘Pap, je fles wijn…’ Zijn dochter, die samen met zijn zus het enthousiaste deel van het publiek vormde, stond voor hem. Het was laat voor een kind van zes. Te laat.
Hij propte zijn overhemd in een sporttas, groette de organisatie (‘Wie bent u?’) en verliet de Ossenstal.
Buiten, in een miezerig Osdorp, zag hij hoe een man met witte coltrui en bordeaux-rood jasje in een Toyota Corolla stapte, en er plankgas vandoor ging. Richting zuiden.

Opblaaspop Sieneke

Maar als die pop Sieneke heet en ‘Sha la lie… Ik ben verliefd!’ zingt…

'Sha la lie... Ik ben verliefd'

Oslo… Here we kom!!

Humor - maakt meer kapot dan je lief...

“Goh, dat is Nat King Cole!”

Penelope Cruz – Control

Die vermaledijde jaren '70 (5)

“Olie peilen: hoe doe je dat??”

Open podium

Ik dacht: ‘Erger kan het niet’,
maar toen begon Erik Schmidt…

Artiesten (3)

“Eigenlijk heet ik De Vormer…”